ΜΟΣΦΙΛΜ
ΝΑΤΑΛΙΑ ΜΠΟΝΤΑΡΤΣΟΥΚ
ΝΤΟΝΑΤΑΣ ΜΠΑΝΙΟΝΗΣ
ΓΙΟΥΡΙ ΓΙΑΡΒΕΤ
ΒΛΑΝΤΙΣΛΑΒ ΝΤΒΟΡΕΤΣΚΙ
ΝΙΚΟΛΑΙ ΓΚΡΝΚΟ
ΑΝΑΤΟΛΙ ΣΟΛΟΝΙΤΣΙΝ
Στην ταινία
ΣΟΛΑΡΙΣ
Βασισμένη στο επιστημονικό-φανταστικό Μυθιστόρημα του Σ. Λέμ
Σενάριο: Φ. ΓΚΟΡΕΝΣΤΕΙΝ, Α. ΤΑΡΚΟΦΣΚΥ
Σκηνοθεσία: Αντρέι ΤΑΡΚΟΦΣΚΥ
Οπερατέρ Β. ΓΙΟΥΣΟΦ
Αρχισχεδιαστής Μιχαήλ ΡΟΜΑΝΤΙΝ
Μουσικοσυνθέτης Έντουαρντ ΑΡΤΕΜΙΕΦ
Ηχοοπερατέρ Σεμιόν ΛΙΤΒΙΝΟΦ
Στην ταινία χρησιμοποιήθηκε
χορωδιακή μουσική Μπαχ
ΣΟΛΑΡΙΣ μέρος πρώτον
Κρις, έλα εδώ! Πάνω στην ώρα έφτασες!
Περπατάει μια ώρα την ημέρα.
Δούλευε πολύ, όλη νύχτα καμιά φορά.
Εχ, αυτή η "σολαριστική"!
Μου θυμίζει λογιστή!
Σε περιμέναμε χτες.
Ηθελε να φύγει όταν με είδε.
Γειά σου.
Τι κάνεις;
Δεν έπρεπε να σ'ενοχλήσω σήμερα.
Πόσο γεράσαμε! Τώρα το καταλαβαίνω.
Ολα θα εξαρτηθούν απ'την πρώτη του αναφορά από το σταθμό.
Τα μηνύματα είναι μπερδεμένα.
Αν επιβεβαιώσει ότι η δουλιά εκεί είναι αδύνατη...
...ο σταθμός θα βγει απ'την τροχιά του Σολάρις.
Καταλαβαίνω.
Υποσχέθηκες να του μιλήσεις. Εφερα το φιλμ.
Ναι, βέβαια.
Δεν έχετε αντίρρηση, να κρατήσετε τον μικρό λίγες μέρες;
Η Αννα τον προσέχει. Θα χαρεί να τον αναλάβει.
Πότε φεύγει;
Τέτοια ώρα αύριο θα'χει φύγει.
Ωραία είναι εδώ.
Μοιάζει με το σπίτι του παππού μου. Μου αρέσει πολύ.
Χτίσαμε ένα παρόμοιο.
Δε μ'αρέσουν τα καινούργια πράγματα.
Πρέπει να πηγαίνω. Εχω πολλή δουλειά.
Δε θες να το δεις;
Το'χω δει πολλές φορές.
Την 21 η μέρα της απόβασης της αποστολής μας...
...ο ραδιοβιολόγος Βισνιακόφ και ο φυσικός Φέχνερ...
έκαναν ερευνητική πτήση στον ωκεανό του Σολάρις.
Δεν επέστρεψαν. Διατάξαμε έρευνα.
Είχε ομίχλη και η αναζήτηση σταμάτησε.
Ολοι επέστρεψαν στον σταθμό...
εκτός απ'το ελικόπτερο του πιλότου Μπέρτον.
Γύρισε αφού είχε σκοτεινιάσει.
Πήγε στο δωμάτιό του, σε κατάσταση σοκ.
Ασυνήθιστο για κάποιον... που πιλοτάρει 11 χρόνια.
είναι εκπληκτικό.
Συνήλθε συντομα, αλλά δεν ξαναβγήκε από το κοσμοπλάνο.
Δεν πλησίαζε το παράθυρο απ'όπου φαινόταν ο ωκεανός.
Οσο ήταν στην κλινική, έγραψε ότι θέλει να κάνει μια δήλωση
εξαιρετικής σημασίας,
που θα έκρινε, δήθεν, το μέλλον της σολαριστικής.
Ας την ακούσουμε, ας μιλήσει ο ίδιος.
Ωρα να μιλήσει ο Μπέρτον.
Οταν κατέβηκα πρώτη φορά στα 300 μέτρα...
...δυσκολεύτηκα να κρατήσω το ύψος...
...γιατί σηκώθηκε άνεμος.
Συγκεντρώθηκα στον χειρισμό του σκάφους.
Δεν κοιτούσα έξω.
Μπήκα στην ομίχλη.
Ηταν συνηθισμένη ομίχλη;
Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Ηταν πυκνή και κάπως κολλώδης.
Τα παράθυρα καλύφθηκαν.
Λόγω της αντίστασης, έχασα ύψος.
Εκεί όπου έπρεπε να ήταν ο ήλιος, η ομίχλη ήταν φωτεινή και κόκκινη.
Μισή ώρα μετά βγήκα σε ανοιχτό χώρο.
Στρογγυλό, με διάμετρο λίγων εκατοντάδων μέτρων.
Τότε ακριβώς πρόσεξα την αλλαγή στον ωκεανό.
Η επιφάνεια φαινόταν σχεδόν διάφανη.
Από κάτω μαζεύτηκε μια κίτρινη λάσπη.
Οταν ανέβαινε, έλαμπε σαν γυαλί.
Μετά άρχιζε να φουσκώνει και ν'αφρίζει.
Η επιφάνεια ήταν καφέ, σαν καμμένο σιρόπι.
Η ουσία στερεοποιήθηκε σε μεγάλα κουβάρια...
και σιγά-σιγά έπαιρνε διαφορα σχηματα.
Αρχισε να με τραβά ο τοίχος της ομίχλης.
και αναγκάστηκα να αντισταθώ σ'αυτή τη δύναμη.
Οταν ξανακοίταξα κάτω...
είδα κατι όπως τον κήπο.
Κήπο;
Ησυχία, παρακαλώ.
Εβλεπα φυτά, θάμνους, ακακίες, μονοπάτια.
Ολα απ'την ίδια υλη.
Τα φυτά είχαν φύλλα;
Οι θάμνοι, οι ακακίες;
Ηταν σαν από γύψο, άλλα σε φυσικό μέγεθος.
Ξαφνικά όλα άρχισαν να ραγίζουν.
Το άφρισμα άρχισε να δυναμώνει.
Θα δείτε και μόνοι σας.
Ολα είναι στο φιλμ.
Τότε να διακόψουμε την ακρόαση
και να τα δούμε όλα με τα μάτια μας.
Δείξε μας το φιλμ. Θα'ναι πολύ ενδιαφέρον.
- Αυτό είναι όλο; - Ναι.
Δεν καταλάβαμε τίποτε.
Είναι μόνο σύννεφα!
Θα'ναι, ίσως, η ομίχλη που έλεγα.
Εκπλήσσομαι κι εγώ.
Ισως επέδρασε το βιομαγνητικό πεδίο του Σολάρις
στη συνείδηση του Μπέρτον.
Τα ρεύματα του Ωκεανού είναι ένας τεράστιος εγκέφαλος,
ικανός να σκέφτεται.
Αυτό είναι υπόθεση αμφίβολη.
Δεν ήσουν άρρωστος εκείνη τη μέρα;
Αυτό είναι ανούσιο.
Θα συνεχίσουμε από εδώ.
...Είδα κάτι να επιπλέει.
Εμοιαζε με τη στολή του Φέχνερ.
Εκανα κύκλους για να μην το χάσω.
Ξαφνικά η μορφή άρχισε ν'ανεβαίνει...
...σαν να έπλεε στο νερό.
Ο άντρας δε φορούσε στολή και κινούταν.
Ηταν άνθρωπος;
Ναι, άνθρωπος.
Είδες το πρόσωπό του;
Ναι.
Τι άνθρωπος;
Ποιος ήταν;
Ηταν ένα παιδί.
- Το αναγνώρισες; - Οχι, δεν το'χα ξαναδεί.
Οταν πλησίασα...
πρόσεξα κατι το μη ευχάριστο.
Τι εννοείς;
Στην αρχή δεν κατάλαβα...
αλλά μετά είδα ότι ήταν τεράστιο.
Τέσσερα μέτρα ψηλό.
Μάτια γαλάζια, μαύρα μαλλιά.
Αν δε νιώθεις καλά...
...να διακόψουμε γι'αύριο.
Θα συνεχίσω.
Ηταν γυμνό, σαν νεογέννητο.
Και υγρό, ή μάλλον γλιστερό.
Το δέρμα του γυάλιζε.
Ανεβοκατέβαινε με τα κύματα...
και αναξέρτητα απ'αυτό κινούταν.
Ηταν αποκρουστικό.
Μια στιγμή...
Δεν έχει πολύ ακόμα.
...Οι δηλώσεις του Μπέρτον αποτελούν
ένα σύνολο παραισθήσεων...
που προκάλεσε η ατμόσφαιρα του πλανήτη,
με συμπτώματα συσκότισης που προκλήθηκαν
απ'τον ερεθισμό του φλοιού του εγκεφάλου.
Η αναφορά δεν αντιστοιχεί στα πραγματικά γεγονότα.
Οχι εντελώς.
Ο καθηγητής Μέσεντζερ έχει άλλη άποψη.
Πιστεύει ότι οι πληροφορίες του Μπέρτον
ίσως είναι αληθείς
και πρέπει να μελετηθούν λεπτομερώς.
Τα είδα όλα με τα μάτια μου!
Εχω άλλη άποψη.
Είμαστε στα πρόθυρα μιας μεγάλης ανακάλυψης.
Ας μη μας επηρεάσει το γεγονός ότι βασιζόμαστε...
στις παρατηρήσεις ενός μη επιστήμονος.
Κάθε εξερευνητής θα ζήλευε αυτόν τον πιλότο...
την ψυχραιμία, την παρατηρητικότητά του.
Εκτός αυτού, με βάση τα τελευταία γεγονότα
δε μπορούμε να σταματήσουμε την έρευνα.
Καταλαβαίνω πώς νιώθει ο Καθηγητής Μέσετζερ,
αλλά ας δούμε τον δρόμο που έχουμε διανύσει.
Είμαστε ακόμα στην αρχή.
Προσπάθειες χρόνων απέβησαν άκαρπες.
Οσα ξέρουμε για τον Σολάρις...
είναι ένα βουνό ασύνδετων στοιχείων,
που δεν χωρούν στα πλαίσια κάποιων αντιλήψεων.
Είμαστε στην ίδια κατάσταση και τώρα.
Η σολαριστική φθίνει.
Πρόκειται για κάτι πιό σημαντικό από τη σολαριστική, -
που αφορά τα όρια της ανθρώπινης γνώσης.
Θέτοντας τεχνητά όρια γνώσης,
πλήττουμε την ιδέα του απεριόριστου της γνώσης,
και, περιορίζοντας την πρόοδο, συμβάλλουμε στην πισωδρόμιση.
Τι εννοείς όταν λες ότι οι πληροφορίες μου
δεν αντιστοιχούν στα πραγματικά γεγονότα;
Αφού τα είδα με τα μάτια μου!
Κάποια πραγματικά γεγονότα...
προκάλεσαν τις παραισθήσεις σου.
Οταν φυσάει άνεμος, είναι εύκολο
να περάσεις για ζωντανό όν έναν θάμνο.
Πόσο μάλλον σ'ένα ξένο πλανήτη!
Δε σε προσβάλλουμε.
Ποιές συνέπειες θα έχει η ιδιαίτερη άποψη του Καθηγητή;
Ουσιαστικά καμιά.
Η έρευνα σ'αυτή την περιοχή θα σταματήσει.
Εχω μια δήλωση να κάνω.
Προσβάλλετε όχι εμένα, αλλά το πνεύμα της αποστολής...
Και ούτω καθ'εξής.
Είναι μόδα εδώ να γελάμε...
όταν μιλάμε για την αναφορά του Μπέρτον.
Γνωριζόμαστε από καιρό, αλλά ξέρω λίγα για σένα.
Ησουν πολύ όμορφος τότε.
Σοβαρά; Ευχαριστώ.
Τι λες για όλα αυτά, Κρις;
Θέλω να μιλήσω στον γιο σου ιδιαιτέρως.
Δε θέλω να φανώ μπροστά σου ηλίθιος πάλι.
Θα περιμένω έξω.
Είναι ανόητος άνθρωπος...
Μην το λες αυτό. Νιώθει άβολα.
Νιώθει ότι μας ενοχλεί.
Ηρθε γιατί θεωρεί το θέμα σημαντικό.
Ούτε εγώ ήθελα να δω κανένα σήμερα.
Δε μιλάμε συχνά πια.
Χαίρομαι που το λες.
Εστω και την τελευταία μέρα.
Την τελευταία μέρα...
Οταν αποχαιρετίζεσαι ειδικά,
νιώθεις απαίσια μετά.
Ας μιλήσουμε μετά το φαγητό.
Γιατί κάλεσες αυτόν τον Μπέρτον σήμερα;
Πού θα κοιμηθούν οι επισκέπτες;
Πάνω, υποθέτω.
Θα είμαι στην κούνια.
- Ισως... - Μισό λεπτό.
Ασε τα δωμάτια τώρα!
Ακου, Κρις.
Τι συμβαίνει;
Τι είναι αυτό στο γκαράζ, που κοιτάζει;
Ενα άλογο είναι.
Το'χω ξαναδεί.
Πάμε.
Είναι πολύ καλό. Πανέμορφο.
Η σολαριστική μπήκε σε αδιέξοδο...
εξαιτίας ανεύθυνων φαντασιώσεων.
Μ'ενδιαφέρει μόνο η αλήθεια,
κι εσείς θέλετε να με κάνετε προκαταλημμένο...
Δε μπορώ να καθοδηγούμαι από συναισθηματικές παρορμήσεις.
Δεν είμαι ποιητής. Ο στόχος μου είναι συγκεκριμένος:
Η θ'αποσύρουμε τον σταθμό απ'την τροχιά...
και θα επιβεβαιώσουμε την κρίση...
ή θα πάρουμε δραστικά μέτρα -
να βομβαρδίσουμε τον Ωκεανό με σκληρές ακτίνες.
Το μόνο, όχι αυτό!
Δε θέλεις να συνεχίσουμε τις έρευνες;
Θες να καταστρέψουμε ό,τι ακόμα δεν καταλαβαίνουμε;
Δεν υποστηρίζω τη γνώση με οποιοδήποτε τίμημα.
Η γνώση πρέπει να βασίζεται στην ηθική.
Μόνο ο άνθρωπος κάνει ανήθικη την επιστήμη.
Μην ξεχνάς τη Χιροσίμα.
Ετσι δεν κάνεις ανήθικη την επιστήμη! Παράξενο...
Τίποτα δεν είναι παράξενο.
Ούτε εσύ δεν είσαι σίγουρος,
αν όσα είδες δεν ήταν παραισθήσεις.
Σ'ευχαριστώ. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε.
- Τι συνέβηκε; - Φεύγω.
Για πού;
Είναι λογιστής και όχι επιστήμονας.
Μην το λες αυτό, Μπέρτον!
Γνωριζόμαστε 20 χρόνια. Κάποτε θα τελειώσει.
Αφήνεις το παιδί;
Γιατί τον πρόσβαλες; Είσαι άκαρδος.
Επικίνδυνο είναι να στείλουν στο διάστημα έναν, όπως εσένα.
Ολα είναι εύθραυστα εκεί!
Η Γη προσαρμόσηκε και ανέχεται τύπους σαν εσένα,
όσο κι αν της κοστισε αυτό.
Ζηλεύεις που θα με θάψει αυτός κι όχι εσύ;
Ο ωκεανός του Σολάρις είναι ιδιόμορφος εγκέφαλος.
Αργότερα διατυπώθηκε μια άλλη υπόθεση.
Οτι ο ωκεανός είναι σκεπτόμενη ουσία.
Η θεωρία αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Είναι εκπομπή για τον Σολάρις.
Πολύ λίγοι πιστοί έμειναν.
Πρώτα, όσοι συνδέονται με τον σταθμό.
Από τα 85 ατομα, σήμερα δουλεύουν μόνο τρεις.
Ο αστροβιολόγος Σαρτόριους,
ο κυβερνολόγος Σνάουτ...
κι ο φυσιολόγος Γκιμπαριάν που ασχολείται με το πρόβλημα...
Σας καλώ απ'την πόλη.
Μπέρτον!
Αννα, πρέπει να μιλήσουμε.
Οσα είπα στον Κρις δεν ήταν το κύριο.
Επρεπε να του πω για τον Μέσεντζερ.
Ενδιαφέρθηκε για τον Φέχνερ που πέθανε στον ωκεανό.
Ο Φέχνερ έχει έναν γιο. Είχε αφήσει την οικογένειά του.
Πήγαμε στη χήρα του.
Είδα το παιδί με τα μάτια μου.
Δε μου το είχες πει αυτό.
Δε βρήκα ευκαιρία. Και λοιπόν;
Εμοιαζε εξαιρετικά με το παιδί που είδα στον Σολάρις.
Μόνο που δεν ήταν 4 μέτρα ψηλό.
Ας μην το σκεφτεί πριν την εκτόξευση,
αλλά να το θυμηθεί όταν φτάσει.
Αχρηστα χαρτιά είναι.
Μόνο αυτά στο δωμάτιό μου αξίζουν.
Οι εργασίες... του διπλώματος... Πως διατηρήθηκαν;
Αν συμβεί κάτι, θα βρω κάποιον να τα φροντίσει.
Μην ψάχνεις το φιλμ με τη φωτιά. Το πήρα μαζί μου.
Ναι, πάρτο, βέβαια...
- Ετοιμος είσαι, Κέλβιν; - Ετοιμος!
Μην ανησυχείς. Καλό ταξίδι.
- Πότε φεύγουμε; - Ξεκίνησες ήδη!
Σταθμός Σολάρις! Δεν μπορείτε να κάνετε κάτι!
Νομίζω ότι αρχίζω να χάνω τη σταθερότητα.
Πού είστε; Εχουμε ξένους!
Ο δόκτορ Σνάουτ;
Ο Σνάουτ;
Είμαι ο Κέλβιν, ο ψυχολόγος.
Δε με περιμένατε, βλέπω.
Λάβατε το ραδιογράφημα;
Ναί, βέβαια.
Γιατί είσαι ταραγμένος;
Συγνώμη...
Ο Γκιμπαριάν που είναι; Ο Σαρτόριους;
Ο Σαρτόριους είναι στο δωμάτιό του. Ο Γκιμπαριάν πέθανε.
Πως πέθανε;
Αυτοκτόνησε...
Τον ήξερα. Ποτέ δεν θα...
Είχε βαθιά κατάθλιψη.
Από τότε που άρχισαν όλα αυτά...
Ξεκουράσου. Πάρε το δωμάτιό μου.
Ελα σε μια ώρα.
Θέλω να δω τον Γκιμπαριάν. Τον Σαρτόριους...
Δε θα σ'αφήσει να μπεις. Είναι στο εργαστήριο.
Ξέρω ότι συνέβη κάτι το εξαιρετικό...
και ίσως...
ο δόκτορ Κέλβιν...
Ελα σε μια ώρα, σε παρακαλώ.
Πήγαινε να ξεκουραστείς.
Είμαστε τρεις. Εσύ, εγώ κι ο Σαρτόριους.
Μας ξέρεις απ'τις φωτογραφίες μας.
Αν δεις τίποτα παράξενο...
μη χάσεις την ψυχραιμία σου.
- Τι να δω; - Εξαρτάται από σένα.
- Παραισθήσεις; - Οχι. αλλά μην ξεχνάς...
- Τι λέτε; - Αφού δεν είμαστε στη Γη.
Ας μιλήσουμε το βράδυ.
'Η καλύτερα, αύριο το πρωί.
Α. ΓΚΙΜΠΑΡΙΑΝ
ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΓΙΑ Κ.ΚΕΛΒΙΝ
Γειά σου, Κρις
Εχω ακόμα λίγο χρόνο.
Πρέπει να σου πω κάποια πράγματα.
Να σε προειδοποιήσω.
Σου είπαν τι μου συνέβη.
Ο Σνάουτ ή ο Σαρτόριους θα σου πουν λεπτομέρειες.
Δεν έχει σημασία...
τι μου συνέβη.
Κανείς δε μπορεί να το εξηγήσει.
Φοβάμαι πως είναι μόνο η αρχή.
Δεν το εύχομαι, φυσικά.
Αλλά ίσως συμβεί σε όλους σας.
Εδώ μπορεί να συμβεί σε όλους.
Μη νομίσεις ότι τρελάθηκα.
Με ξέρεις καλά.
Αν προλάβω, θα σου πω γιατί το έκανα.
Αν σου συμβεί, θα ξέρεις ότι δεν είναι τρέλα.
Αυτό είναι το κύριο.
Οσο για τη συνέχιση της έρευνας...
συμφωνώ μάλλον με τον Σαρτόριους.
Βομβαρδίστε τον ωκεανό με σκληρές ακτίνες.
Απαγορεύεται, αλλά δε γίνεται αλλιώς.
Θα σε τραβήξει κι εσένα.
Ισως είναι μια λύση στο αδιέξοδο.
Μόνο έτσι θα επικοινωνήσεις μ'αυτό το τέρας.
Δεν υπάρχει άλλη λύση.
Αν...
Λέγομαι Κέλβιν. Εφτασα πριν δυο ώρες.
Είμαι σε δύσκολη θέση.
Ανοιξε, αλλιώς θα σπάσω την πόρτα!
Θ'ανοίξω, αλλά μη μπεις. Θα βγω εγώ.
Λέγομαι Κέλβιν.
Θα μ'έχετε ακουστά. Δούλευα με τον Γκιμπαριάν.
Μου τα είπε ο δρ Σνάουτ...
Ωστε ξέρετε την ιστορία.
Δεν ξέρω πολλά, μόνο ότι πέθανε.
Μπορεί να πεθάνουμε όλοι.
Αλλά άφησε διαθήκη να τον θάψουν στη Γη.
Ηθελε να μπει στο χώμα.
Εχετε ακουστά τον Μπέρτον;
Ηταν στην ομάδα έρευνας για τον Φέχνερ.
Ο Φέκνερ πέθανε ένδοξα, ενώ ο Γκιμπαριάν φάνηκε δειλός.
Είναι νεκρός. Γιατί να τον κρίνουμε;
Μόνο το χρέος προς την αλήθεια πρέπει να μας απασχολεί.
Δεν είναι εκεί η αλήθεια, αλλά...
Το δήθεν θάρρος σου είναι απανθρωπιά.
Φύγε. Είσαι πολύ ευαίσθητος.
Προσαρμόσου. Να'σαι καλά.
Μίλησα με τον Σαρτόριους.
Δεν είναι πολύ συμπαθής.
Είναι ταλαντούχος επιστήμων.
Δε νιώθω καλά.
Δεν έχεις τίποτα, αλλά δεν ακούς τις συμβουλές.
Εκτός από μας, είναι κανείς άλλος εδώ;
Είδες κάτι;
Γιατί με προειδοποίησες;
Τι είδες;
Ανθρωπο; Ηταν αληθινή;
Μπορείς να την αγγίξεις, να την πληγώσεις;
Πότε την είδες τελευταία φορά;
Κι'εσύ ποιος είσαι;
Ησυχία...
- Πώς βρέθηκε εδώ; - Ασε με ήσυχο.
Φοβάσαι...
Μην ανησυχείς, δε θα σε περάσω για τρελό.
Εγώ είμαι τρελός;! Πόσο λίγα... εσύ τίποτε δεν...
Η τρέλα θα'ταν ευλογία!
Σνάουτ, άκου...
Είναι παράλογο.
Δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
Λένε ότι τρελάθηκα.
Παρόλ'αυτά πρέπει να το κάνω.
Φοβάμαι ότι οι άλλοι θα προσπαθήσουν να μπουν.
Δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν.
Φοβάμαι...
Κανείς δε θα καταλάβει.
Γκιμπαριάν, άνοιξε! Παράτα τις βλακίες!
Εμείς είμαστε!
Θέλουμε να σε βοηθήσουμε!
Λένε ότι θέλουν να βοηθήσουν.
Εντάξει, σταματήστε.
Εγώ ο ίδιος κρίνω τον εαυτό μου.
Την είδες;
Δεν είναι τρελα αυτή, Κρις.
Εχει σχέση, μάλλον, με τη συνείδησή μου.
Ευχόμουν να έρθεις εγκαίρως.
Από πού...
Τι ωραία!
Δε μπορεί... Πώς έμαθες πού ήμουν;
Τι εννοείς;
Κρις, με γαργαλάς!
Πού είναι τα παπούτσια μου;
Δεν είναι εκεί.
Ποια είναι αυτή;
Κρις, εγώ είμαι.
Ξέρεις...
Νιώθω σαν...
...να έχω ξεχάσει κάτι.
Τι μου συμβαίνει;
Μ'αγαπάς;
Τι ανοησίες λες Χάρι; Ρωτάς λες και δεν ξέρεις.
Πρέπει να βγω. Δε θ'αργήσω.
- Να'ρθω μαζί σου; - Οχι, θα γυρίσω αμέσως.
Οχι!
Γιατί;
Δεν ξέρω... Δε μπορώ...
Τι δε μπορείς;
Νιώθω ότι πρέπει συνέχεια... να σε βλέπω...
Γιατί κάνεις σαν παιδί; Εχω δουλειά, Χάρι.
Εχεις δίκιο, κάνω σαν ηλιθια.
Είσαι νευρικός σαν τον Σνάουτ.
- Σαν ποιόν; - Σαν τον Σνάουτ.
Από πού τον ξέρεις...
Πρέπει να φύγω. Αν θες, έλα μαζί μου.
Δε θα μπορέσεις να φορέσεις τη στολή πάνω απ'το φόρεμα.
Βοήθησέ με.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Σολάρις. Μέρος δεύτερον.
- Μπες μέσα. - Κι εσύ;
Πρέπει να κλείσω την καταπακτή.
Είσαι άνετα;
Ναι, έλα γρήγορα.
Μπορούσες να χτυπήσεις.
Νόμιζα ότι μιλούσες σε κάποιον.
Ενας λόγος παραπάνω.
Είχες επισκέψεις; Θαυμάσια το χειρίστηκες!
Δε θα πεθάνεις κιόλας.
Ελπίζω να ήσουν εγκρατής στην αρχή.
Ναρκωτικά, δηλητήρια, υπνωτικά;
Αν ήρθες να αστειευτείς, φύγε.
Δε δοκίμασες σκοινί ή σφυρί;
'Η μελανοδοχείο, όπως ο Λούθερ;
Απλώς την κλείδωσες μέσα κι αυτό ήταν!
Την άλλη φορά, μην πανικοβληθείς.
Εκτόξευσέ το απ'τον διάδρομο.
- Ξέρεις τι ήταν; - Δεν ξέρω.
Εχουμε μια θεωρία.
Ποια ήταν; Πέθανε πριν 10 χρόνια.
Είδες την ενσάρκωση της αντίληψης σου γι'αυτήν.
- Πώς την έλεγαν; - Χάρι.
Αυτό άρχισε μετά τα πειράματα με ακτίνες Χ.
Θέλαμε να ερευνήσουμε τον ωκεανό.
Σαρώσαμε την επιφάνεια με ακτίνες.
Αφού όμως...
Είσαι τυχερός. Η γυναίκα ανήκει. στο παρελθόν σου
Φαντάσου να έβλεπες...
...κάτι άγνωστο, απ'τα βάθη της ψυχής σου.
Τι εννοείς;
Ο ωκεανός βομβάρδισε τους εγκεφάλους μας...
...κι απέσπασε κάτι σαν νησιά μνήμης.
- Λες να ξανάρθει; - Ναι και όχι.
- Η δεύτερη Χάρι... - Ισως, υπάρχουν πολλές.
- Δε με προειδοποίησες. - Δε θα με πίστευες.
Φοβήθηκα και δεν...
Μην ανησυχείς.
Πρέπει να κλείσει ο σταθμός.
Αυτή είναι η αποστολή μου.
Θα υπογράψεις την αναφορά;
Κι αν είναι ο σύνδεσμος που περιμένουμε;
Η νύχτα είναι ευλογημένη ώρα εδώ.
Μου θυμίζει τη Γη.
Μπορείς να δέσεις χαρτάκια στον εξαεριστήρα.
Θα'ναι σαν ν'ακούς θρόισμα φύλλων.
Επινόηση του Γκιμπαριάν. Απλή, όπως κάθε τι το έξυπνο.
Ο Σαρτόριους μας κορόιδευε.
Αλλά έχει κι αυτός στην ντουλάπα του.
Πρέπει να ξεκουραστείς. Θα τα πούμε στη βιβλιοθήκη.
Σου ετοίμασα λίστα βιβλίων.
Εσύ είσαι, Σνάουτ;
Κρις, πού είσαι;
Ελα εδώ.
Είναι σκοτεινά...
Ελα, μη φοβάσαι.
Η πόρτα ανοίγει αλλιώς.
Μη φοβάσαι. Ερχομαι.
Οταν είδα ότι έλειπες, φοβήθηκα.
Γειά σου Κρις.
Δε σ'ακούω καλά. Τι κάνεις τώρα;
Τίποτα.
Ο Σαρτόριους μας θέλει στο εργαστήριο.
Ερχομαι.
Κρις, τι μου συμβαίνει;
Είναι επιληψία;
Από δω η γυναίκα μου.
Πώς είστε;
Γειά σας.
Σε περιμέναμε.
Τώρα ξέμπλεξα.
Δικά σας είναι; Του Σνάουτ.
Απ'όσο κατάλαβα, είναι φτιαγμένοι από...
Ας τους πούμε "Επισκέπτες".
Αντί για άτομα, αποτελούνται από νετρόνια.
Αλλά το σύστημα νετρονίων είναι ασταθές.
Τους σταθεροποιεί μαγνητικό πεδίο εκτός Σολάρις.
Τέλειο δείγμα.
Γυναίκα μου είναι!
Συγχαρητήρια. Χαίρομαι.
Πάρε δείγμα αίματος απ'τη γυναίκα σου.
Γιατί; Θα καταλάβεις καλύτερα.
Τι λες, Σνάουτ;
Σας βαρέθηκα όλους!
Εκαψα το αίμα με οξύ, μα αναγεννήθηκε!
Η αναγέννηση; Η αθανασία είναι το πρόβλημα του Φάουστ!
Δε χρειάζεται βαμβάκι.
Μπορείς να κάνεις νεκροτομή;
Είναι γυναίκα μου! Δεν καταλαβαίνετε;
Είναι πιο ανθρωπιστικά τα πειράματα σ'αυτούς.
Θα'ναι σαν να κόβω το πόδι μου!
Πόνεσες όταν χτύπησες στην πόρτα;
Φυσικά.
Αν της κάνετε τίποτα...
Είσαι τυχερός που έχεις επαφή μ'αυτούς.
Ισως και να είναι ευχάριστο, αλλά...
Ζηλεύεις; Ισως.
Μη νιώθεις τύψεις. Εγώ φταίω.
Οταν γίνεις εντελώς ανάπηρος...
...φώναξέ μας να σε βοηθήσουμε.
- Γιατί νιώθεις ενοχος; - Και για σας.
Ο πατέρας μου τράβηξε το περισσότερο.
Ξέρεις...
Ούτε τον εαυτό μου δεν ξέρω. Ποια είμαι;
Κλείνω τα μάτια και δε θυμάμαι το πρόσωπό μου.
Εσύ ξέρεις ποιος είσαι;
Ολοι οι άνθρωποι ξέρουν.
Η γυναίκα με τη γούνα με μισούσε.
Εκείνη πέθανε πριν γνωριστούμε.
Μη με κοροιδεύεις.
Θυμάμαι ότι ήρθα για τσάι...
...και μ'έδιωξε.
Εφυγα αμέσως. Το θυμάμαι καλά.
Τι έγινε μετά;
Μετά έφυγα. Και δεν ξαναιδωθήκαμε.
Πού πήγες;
Σε άλλη πόλη.
Πήρα μετάθεση.
Γιατί δε με πήρες μαζί;
Αρνήθηκες να έρθεις.
Το θυμάμαι αυτό.
Συγνώμη, νόμιζα ότι ήσουν ξύπνιος.
Τι τρέχει;
Ο ρυθμός αναγέννησης επιβραδύνεται.
Σε δυο-τρεις ώρες θα τους ξεφορτωθούμε.
Γι'αυτό ήρθες μεσ'τη νύχτα;
Θα σου πω γιατί ήρθα.
Αφού ο ωκεανός...
...πλάθει τους επισκέπτες στον ύπνο μας...
...ίσως αν μεταδώσουμε τις ημερήσιες σκέψεις μας...
Πώς; Με ακτίνες Χ.
Ισως τότε μας απαλλάξει απ'τα οράματα.
Πάλι οι ηλίθιες θεωρίες σου;
Θα συντονίσουμε την ακτίνα με εγκεφαλικά κύματα.
Δικά μου; Μεταγραφή των σκέψεών μου;
Αν θέλω να πεθάνει;
Θα τα δώσουμε όλα πίσω σ'αυτή τη μάζα;
Ηδη εισέβαλε στην ψυχή μου.
Κρις, χάνουμε χρόνο. Ο Σαρτόριους έχει κι άλλη λύση.
Να εξοντώσουμε τα συστήματα νετρονίων.
Με εκβιάζετε;
Τον έπεισα να ξεκινήσουμε. με το εγκεφαλογράφημα
Και κάτι ακόμα. Προς το παρόν, ξέχνα τα όλα.
Αύριο είναι τα γενέθλια μου. Είσαι καλεσμένος.
- Θες να τα βρούμε; - Θέλω!
Οχι τόσο δυνατά, κοιμάται.
Εμαθε να κοιμάται; Δε θα'χουμε καλό τέλος.
Τι προτείνεις;
Τίποτα. Θα'ρθεις; Αύριο, στη βιβλιοθήκη.
Θα στρώσουμε τραπέζι. Δεν έχει παράθυρα εκεί.
Πάμε να δούμε τον Σαρτόριους.
Κοιμάται. Αν μας ακολουθήσει;
Ασε ξεκλείδωτη την πόρτα.
Ποια πόρτα; Οραμα είναι.
Ερχομαι αμέσως.
Πού πας;
Συγχώρεσέ με!
Γιατί δεν κοιμάσαι;
Δε μ'αγαπάς.
Σταμάτα!
- Πρέπει να μιλήσουμε. - Για ποιό πράγμα;
Δεν ξέρω από πού ήρθα. Εσύ ξέρεις;
Μα τι λες;
Αν ξέρεις και για κάποιον λόγο δε μου λες...
...θα μου πεις κάποτε;
Μα τι λες; Δεν καταλαβαίνω.
Δε μου λες. Φοβάσαι.
Γι'αυτό θα σου πω εγώ.
Δεν είμαι η Χάρι. Εκείνη η Χάρι πέθανε.
Πήρε δηλητήριο.
Είμαι κάποια άλλη.
Με ποιον μίλησες; Με τον Σαρτόριους.
Πότε; Χτες;
Καλύτερα να μου το'λεγες εσύ.
Τι σημασία έχει;
Πώς ζούσες τόσον καιρό;
Αγαπούσες κάποια άλλη;
Με σκεφτόσουν;
Καμιά φορά. Οχι συνέχεια.
Οποτε ένιωθα άσχημα.
Κάποιος μας παίζει παιχνίδι.
Κι όσο παίζει...
...τόσο χειρότερο για σένα.
Μακάρι να'ξερα πώς να σε βοηθήσω.
Τι έγινε το άλλο κορίτσι;
Μαλώσαμε. Τον τελευταίο καιρό μαλώναμε συχνά.
Την άφησα.
Μου έδωσε να καταλάβω...
Οταν ζεις καιρό με κάποιον, δε χρειάζονται λόγια.
Δεν το θεώρησα σοβαρό...
Μετά θυμήθηκα ότι είχα αφήσει τις ενέσεις στο ψυγείο.
Της είχα πει πώς ενεργούν.
Φοβήθηκα και θέλησα να γυρίσω.
Μα ήθελα να καταλάβει ότι πήρα σοβαρά τα λόγια της.
Την τρίτη μέρα γύρισα.
Ηταν ήδη νεκρή, μ'ένα σημάδι ένεσης στο χέρι.
Σαν αυτό;
Γιατί το έκανε;
Ισως ένιωσε ότι δεν την αγαπούσα πραγματικά.
Αλλά εσένα σ'αγαπώ.
Κρις, σ'αγαπώ τόσο πολύ!
Κοιμήσου.
Δεν ξέρω πώς.
Μοιάζει με ύπνο, αλλά δεν είναι.
Δεν έρχεται από μέσα μου.
Υπνος είναι κι αυτό.
Ο ήρωάς μας δε θα εμφανιστεί.
Ισως έχει επισκέψεις.
Ολοι εδώ!
Αργησες μιάμιση ώρα.
Τι διαβάζεις;
Αυτά είναι βλακείες!
Πού το'βαλα;...
Νά'το!
Ερχονται τη νύχτα...
...αλλά ο άνθρωπος χρειάζεται ύπνο.
Αυτό είναι το πρόβλημα. Ο άνθρωπος έχασε τον ύπνο.
Διάβασε εσύ. Εγώ είμαι ταραγμένος.
Ενα πράγμα ξέρω...
Οταν κοιμάμαι, δε φοβάμαι...
...δεν ελπίζω, δε δουλεύω.
Ευλογημένος εκείνος που εφηύρε τον ύπνο...
...που εξισώνει βοσκούς και βασιλιάδες.
Ενα κακό έχει ο ύπνος. Μοιάζει πολύ με θάνατο.
Ποτέ δε μίλησες καλύτερα, Σάντσο!
Να πω κι εγώ δυο λόγια;
Στην υγειά του Σνάουτ...
...στο κουράγιο και την υπεύθυνότητά του.
Στην επιστήμη και τον Σνάουτ!
Στην επιστήμη; Είναι απάτη!
Κανείς δε θα λύσει αυτό το πρόβλημα!
Δε θέλουμε να κατακτήσουμε κόσμους.
Θέλουμε να επεκτείνουμε τη Γη.
Δεν θέλουμε άλλους κόσμους.
Μόνο ένανς καθρέφτη να βλέπουμε τον δικό μας.
Προσπαθούμε να κάνουμε επαφή, αλλά αποτυγχάνουμε.
Κυνηγάμε έναν στόχο που φοβόμαστε...
...και που δε χρειαζόμαστε.
Ο άνθρωπος χρειάζεται τον άνθρωπο.
Ας πιούμε στον Γκιμπαριάν.
Εστω κι αν το'κανε από φόβο.
Ο Γκιμπαριάν δε φοβόταν.
Υπάρχουν χειρότερα απ'τον φόβο.
Πέθανε γιατί δεν έβλεπε διέξοδο.
Νόμιζε ότι αυτό συνέβαινε μόνο σ'αυτόν.
Πολύ ντοστογιεφσκικά όλα αυτά!
Ποιοι είστε και μας κρίνετε;
Εγώ ξέρω γιατί είμαι εδώ.
Ο άνθρωπος πλάστηκε για τη γνώση.
Είναι καταδικασμένος να μάθει.
Τα υπόλοιπα είναι άνευ σημασίας.
Τι ακριβώς κάνεις στον Σολάρις;
Τι ερώτηση!
Εκτός απ'την πρώην σου, τίποτα άλλο δε σ'ενδιαφέρει.
Είσαι συνέχεια στο κρεβάτι.
Αυτό είναι το καθήκον σου;
Είσαι ένας τεμπέλης!
Αρκετά!
- Στην υγειά του Γκιμπαριάν! - Οχι, του Ανθρώπου!
Δεν ήταν άνθρωπος;
Ας μη μαλώσουμε, Κρις.
Γενέθλια έχω.
Ο Κρις είναι πιο λογικός από σας.
Μόνο αυτός φέρεται ανθρώπινα.
Εσείς προσποιείστε ότι δε σας αφορά...
και θεωρείτε οτι οι επισκέπτες είναι κατι το εξωτερικό, που εμποδίζει.
Αλλά οι επισκέπτες είναι η συνείδησή σας.
Πιστεύω ότι ο Κρις μ'αγαπάει...
Αλλά ίσως και να αμύνεται.
Από μένα θέλει...
Δεν έχει σημασία γιατί αγαπάει ο άνθρωπος.
Δε φταίει ο Κρις.
Σας μισώ όλους!
Μη με διακόπτετε! Γυναίκα είμαι!
Δεν είσαι ούτε καν άνθρωπος!
Κατάλαβέ το, αν μπορείς!
Η Χάρι δεν υπάρχει! Είναι νεκρή!
Εσύ είσαι μόνο αντίγραφο της.
Μηχανικό αντίγραφο! Μάτριξ!
Ναι, ίσως...
Αλλά γίνομαι άνθρωπος.
Νιώθω όσο κι εσείς.
Ζω ήδη χωρίς τον Κρις.
Ημουν... ερωτευμένη μαζί του.
Είμαι άνθρωπος!
Είστε τόσο σκληροί!
Σήκω πάνω!
Αγαπητέ μου!
Αυτό είναι εύκολο.
Δεν πρέπει να μαλώνουμε.
Χάνουμε την αξιοπρέπειά μας.
Είστε άνθρωποι, ο καθένας με τον τρόπο του.
Γι'αυτό μαλώνετε.
Δεν ενοχλώ, ελπίζω.
Είσαι καλός άνθρωπος. Αλλά φαίνεσαι χάλια.
Είμαι πτώμα. Με βοηθάς;
Κάποιος που έχει δώσει τη ζωή του...
...για μια ανόητη επαφή, για την αλήθεια...
...δε δικαιούται να μεθύσει;
Φυσικά δικαιούται.
Πιστεύεις στην αποστολή μας;
Δεν θα πάω στο δωμάτιο μου. Είναι σημαντικό να μην κοιμηθούμε.
Πάω να δω τον Φάουστ.
Ο Σαρτόριους στο εργαστήριο παλεύει ενάντια στην αθανασία.
Ενώ εμείς...
Αν ανοίξουμε τα παράθυρα και ουρλιάξουμε;
Θ'ακούσει, νομίζεις;
Σε ποιον να φωνάξουμε;
Αν τον μαστιγώσουμε;
'Η αν προσευχηθούμε;
Τι συμβαίνει;
Είναι μόνη εκεί.
Πήγαινε. Νιώθω καλύτερα.
Σε 17 ώρες θα'χουμε έλλειψη βαρύτητας.
Μην το ξεχάσεις.
Χάρι!
Με συγχωρείς. Αφαιρέθηκα λίγο.
Συμβαίνει κάτι;
Οχι, όχι, όλα είναι εντάξει.
Ηπιε υγρό οξυγόνο.
Το'κανε από απόγνωση.
Θα γίνει χειρότερο.
Γίνεται όλο και πιο ανθρώπινη.
Τι θα κάνεις; Θα περιμένω να γυρίσει.
Και μετά; Θα φύγεις;
Κρις, μόνο εδώ μπορεί να ζήσει.
Τι να κάνω; Την αγαπώ.
Ποια; Αυτή ή το κορίτσι στον πύραυλο;
Μπορεί να γυρίσει εκατό φορές.
Μην το κάνεις ασήμαντη ιστορία αγάπης.
Είχα προαίσθημα ότι θα'χαμε άσχημο τέλος.
Βοήθησέ την.
Είναι τρομερό, έτσι;
Δε μπορώ να συνηθίσω τις συνεχείς αναστάσεις!
Εγώ είμαι;
Τι;.. Τι;..
Γιατί; Γιατί;
'Οχι... Δεν είμαι εγώ...
Δεν είμαι... η Χάρι.
Κι εσύ... Αν δεν είσαι...
- Μη μιλάς, Χάρι. - Δεν είμαι η Χάρι!
Ισως η εμφάνισή σου...
...να'πρεπε να'ναι μαρτύριο.
Αλλά για μένα είσαι πιο σημαντική απ'την επιστήμη!
- Της μοιάζω πολύ; - Της έμοιαζες κάποτε.
Τώρα εσύ είσαι η αληθινή Χάρι.
Πες μου...
Είμαι άσχημη; Μπορείς να με κοιτάξεις;
- Σε απωθώ; - 'Οχι.
- Λες ψέματα! - Πάψε.
Είμαι απαίσια!
Μη μ'αγγίζεις!
Σ'αγαπώ!
Χάρι, τι να κάνω;
Τίποτα.
Δε θα γυρίσω στη Γη.
Θα ζήσουμε εδώ, στον σταθμό.
Φοβάμαι.
Η δραστηριότητα του ωκεανού αυξάνεται. Το εγκεφαλογράφημά σου βοήθησε.
Οποτε δείχνουμε έλεος, αδειάζουμε την ψυχή μας.
Ισως να'ναι αλήθεια.
Ο πόνος κάνει τη ζωή γκρίζα.
Δεν το πιστεύω αυτό... Δεν το αναγνωρίζω...
Ο,τι δεν είναι απαραίτητο στη ζωή μας, τη βλάπτει;
Ούτε αυτό είναι αλήθεια.
Θυμήσου τον πόνο του Τολστόι...
...για την ανθρωπότητα.
Πόσος καιρός πέρασε από τότε;
Δεν καταλαβαίνω. Βοήθησέ με.
Ας πούμε ότι σ'αγαπώ.
Την αγάπη τη νιώθεις, δεν την εξηγείς.
Την ιδέα εξηγείς.
Αγαπάς αυτό που μπορείς να χάσεις.
Τον εαυτό σου, μια γυναίκα, την πατρίδα.
Μέχρι σήμερα, η αγάπη ήταν απρόσιτη.
Είμαστε τόσο λίγοι!
Ισως είμαστε εδώ...
...για να κατανοήσουμε τους ανθρώπους ως αφορμή αγάπης!
Εχει πυρετό.
Πώς πέθανε ο Γκιμπαριάν;
Θα σου πω αργότερα.
Δεν πέθανε από φόβο, αλλά από ντροπή.
Η ντροπή θα είναι η σωτηρία της ανθρωπότητας!
Μαμά, εγώ...
Αργησα δυο ώρες.
Το ξέρω. Είχες καλό ταξίδι;
Λίγο κουραστικό. Καλό ήταν.
Πάλι πάει πίσω. Θα το φτιάξω.
Εχεις καιρό.
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
Εχω ξεχάσει το πρόσωπό σου.
Δε φαίνεσαι καλά. Είσαι ευτυχισμένος;
Δεν υπάρχει ευτυχία.
Πολύ κρίμα.
Νιώθω πολύ μόνος.
Γιατί μας πληγώνεις;
Τι περίμενες; Δεν τηλεφώνησες...
Ζεις παράξενη ζωή.
Δε φροντίζεις τον εαυτό σου.
Πώς έγινες έτσι;
Τι είναι αυτό; Περίμενε, έρχομαι.
Χάρι...
Πώς είσαι; Νιώθεις καλύτερα;
Πού είναι η Χάρι;
- Τι είναι αυτό; - Δεν υπάρχει πια Χάρι.
"Κρις, συγνώμη που σ'εξαπάτησα.
Δεν υπήρχε άλλος τρόπος.
Αυτή είναι η μόνη λύση.
Εγώ το ζήτησα.
Μην κατηγορήσεις κανέναν. Χάρι. "
Για σένα το έκανε.
Σνάουτ, άκου...
Ηρέμησε, Κρις.
Πώς έγινε;
Μια έκρηξη φωτός κι ένας άνεμος.
Μαλώναμε συχνά τον τελευταίο καιρό.
Σνάουτ, γιατί βασανιζόμαστε έτσι;
Χάσαμε την αίσθηση του σύμπαντος.
Οι αρχαίοι δεν είχαν τέτοιο πρόβλημα.
Θυμάσαι τον μύθο του Σίσυφου;
Απ'όταν στείλαμε το εγκεφαλογράφημά σου...
...δεν επέστρεψε κανένας επισκέπτης.
Κάτι αλλόκοτο συμβαίνει στον ωκεανό.
Νησιά άρχισαν να σχηματίζονται.
Πρώτα ένα, μετά κι άλλα.
Δηλαδή, μας κατάλαβε;
Ετσι απλά;
Τουλάχιστον τώρα μπορούμε να ελπίζουμε.
- Πόσων χρονών είσαι; - Πενήντα δύο.
Είσαι καιρό εδώ;
Θα'χεις μάθει για μένα.
Μετά από τόσα χρόνια στον σταθμό...
νιώθεις ακόμα τον δεσμό σου με τη Γη;
Τώρα θα με ρωτήσεις για το νόημα της ζωής.
Μην ειρωνεύεσαι.
Οταν ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος...
...δεν τον ενδιαφέρει το νόημα της ζωής.
Αυτά τα ρωτάει στο τέλος της ζωής του.
Δεν ξέρουμε πότε έρχεται το τέλος. Γι'αυτό βιαζόμαστε.
Οι πιο ευτυχισμένοι είναι αυτοί...
...που ποτέ δεν κάνουν τέτοιες ερωτήσεις.
Ψάχνουμε κάποιο νόημα.
Αλλά χρειαζόμαστε τα μυστήρια.
Της ευτυχίας, του θανάτου, της αγάπης.
Ισως έχεις δίκιο. Μα μην το σκέφτεσαι.
Είναι σαν να ξέρεις πότε θα πεθάνεις.
Το ότι δεν ξέρουμε, μας κάνει αθάνατους.
Εν πάση περιπτώση, η αποστολή μου τελείωσε.
Και μετά; Να γυρίσω στη Γη;
Ολα θα ξαναγίνουν φυσιολογικά.
Θα βρω νέα ενδιαφέροντα.
Αλλά δε θ'αφοσιωθώ σ'αυτά.
Εχω το δικαίωμα ν'αρνηθώ...
...την πιθανότητα επαφής με τον ωκεανό...
...που προσπαθεί να καταλάβει το είδος μου;
Να μείνω εδώ, μ'όλα αυτά που αγγίξαμε...
...που θυμούνται την ανάσα μας;
Γιατί; Για την ελπίδα της επιστροφής της;
Δεν έχω καμιά ελπίδα.
Το μόνο που μου απομένει, είναι να περιμένω.
Για ποιο πράγμα; Δεν ξέρω... Ενα νέο θαύμα.
Είσαι καλά τώρα;
Ναι, νιώθω υπέροχα.
Νομίζω ότι είναι καιρός να γυρίσεις στη Γη.
Ετσι λες;